กระทู้ระบายความรู้สึก มีอะไรอยากระบายรับฟังได้หมดจ้ะ

[LINKS]

ไปทะเลมา2วันแต่ไม่ได้ลงเล่นน้ำอ่ะ เศร้าอย่างแรงครับ

[背徳™]

หาซื้อเกมส์เก่า ๆ มานั่งเล่น แต่แมร่งเอ้ิย เครื่องอ่านแผ่นไม่ออก

[LINKS]

นั่งแต่งฟิคมาลง แม่เจ้าไฟดันดับคอมแฮง ข้อมูลฟิคหาย

[ミッギー]

  จะสอบ IELTS แล้วยังชิลอยู่เลยท่าทางจะต้องลุ้นหนัก

[dradongenesis]

เกม ONLINE จะรีเซดตัวละครใหม่ในเดือนหน้า น่าเสียดายตัวเก่าจริงๆ

[DaZeswalloW]

เงินไปไหนหมดครับ ? 

[โอตาคุ โน เฮเซ]

ตอนผมเดินกลับไปที่พัก ช่วง เบรค วันทำงานของเมื่อวาน เห็นมีรถกระบะคันนึง กำลังจะกลับรถออก  แต่ยังจอดอยู่สักพัก ขณะที่ผมกำลังเดินตรงเพราะเป็นทางผ่าน........

ผมรู้สึกสังหรณ์ แปลกๆ พิกล

พอเดินเข้าไปใกล้ก็โดนคนในรถ พูดจายียวนหาเรื่อง .................. ! แล้วก็ขับรถ ออกไป



ก็รู้สึกเครียดปนงงๆว่า อะไรหว่า? ที่จริงตูก็ไม่ค่อยได้คบคนแถวบ้าน เท่าไหร่ เรื่องขัดแย้งกับใครก็ไม่น่าจะมี



หลังจากเลิกงาน จนหาอะไรทำไปเรื่อยๆถึงตี 3 ก็พอคิดขึ้นได้ว่า เออ

หน้ามันเหมือนคนขายร้านเกมส์ ที่ตู เคยเดินสะบัดไม่ซื้อ แผ่น เพราะไม่ให้ลองเจ้านั้นรึเปล่า ฟร่ ?!!

อืมม ถ้าใช่จริง........... ก็น่าสงสารเค้านะครับ ที่อุตส่าห์เก็บผมไว้ในใจตลอดเวลาทั้งๆที่ผมแทบจะลืมมันไปแล้ว ไม่อยากถือครับ ไร้สาระโคดๆ
แต่ถ้าไม่ใช่ก็ถือว่า หมาเห่าไปละกัน เพราะ ปกติค่อนข้างแน่ใจว่าไม่ไปหาเรื่องใครก่อนอยู่แล้ว และในชีวิตจริงก็แทบไม่เคยมีเรื่องชกต่อยทะเลาะวิวาท เป็นนิจอยู่กับใครด้วย


ยังงัยก็คงต้องระวังตัวมากกว่าเดิมอะนะ  สมัยนี้ฆ่ากันตายง่ายๆเพราะเรื่องขี้ผง

[Kumajung]

วันนี้ไปทานโจ๊กด้วยศรัทธาอันแรงกล้า ปรากฎว่า มันหมด - - เพราะสิบโมงแล้ว ชวดเมื่อเช้าอีกแล้ว

[Yorukitsune]

เซ็ง เพลย์2เจ๊งเพราะไม่ได้เล่นนานเกินไป บ้างานไปหน่อย

ทุกวันนี้นั่งเขียนการ์ตูนเล่นๆกะแฟนแก้เซ็ง จนจะเย็บเล่มได้หลายเล่มและ

[nut_ki]

เพิ่งจะซื้อ ps2 เมื่อปีที่แล้ว ทั้งซื้อทั้งโหลดเกมมาเพียบ บทสรุปก็ไปหามา เล่มล่ะเกือบ 200 ก็ซื้อ จนคิดได้ว่า...ตรูจะเล่นหมดเมื่อไรกันนะเนี่ย เสียดายตั้งที่ซื้อบทสรุปจัง  ตอนนี้เลยเลือกว่าขอเล่นซีรี่ srw ทุกภาคของ ps 2ก่อนก็แล้วกัน ซื้อเมมมาอีก 2 อัน กลัวไม่พอเซพแต่ปรากฏว่า อันเดียวยังเซฟไม่เต็มเลย แบบนี้มันโลภมากลาภ...ไม่ใช่ล่ะมั้งสรุปก็คืออยากมีเวลาเล่นเกมเยอะๆจัง 

[shintaro]

  เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อพวกเราย้ายมาอยู่ที่นี่  วันที่  1 พฤศจิกายน 2552 ซอย เทอดไท 33 คืนแรกก็เจอดีเลย เสียงดังเคาะโป้คๆ ทั้งคืน นอนไม่ได้เลย ซวยจริงๆ ที่ต้องมาเจอเพื่อนบ้านประเภทนี้ 
และก็มาถึงปีใหม่ 2553 เขารวมหัวกันทั้งซอยมากินเลี้ยงกันที่ร้านทำรองเท้าที่อยู่สุดซอยเยื้องฝั่งตรงข้ามบ้านเรา แล้วกินเหล้าเมา เปิดเพลงเสียงดัง เอาเตาถ่านมาปิ้งย่าง สูบบุหรี่ ควันโขมงลอยหึ่งไปทั้งซอย ไม่มีเกรงอกเกรงใจก็แย่แล้ว ยังหน้าด้านเอารถมาจอดไว้เต็มหน้าบ้านเราอีก แต่หน้าบ้านมันน่ะ มันเหลื่อที่ว่างไว้ทำไมไม่รู้มัน ฉันฟิวส์ขาดเพราะเป็นคนชอบอยู่สงบ ไม่ชอบเสียงดังๆ ออกไปด่าเค้า แล้วก็ไล่ให้เค้าเอารถออกไป มาทำความเดือดร้อนให้เรา แล้วยังจะหน้าด้านมาจอดรถหน้าบ้านเราอีก ทุเรศ เค้ากลับด่ากลับมาว่า เดี๋ยวเลี้ยงเหล้า บุหรี่ สามี ฉันหน่อยเดี๋ยวก็ให้จอดแล้ว
ดีไม่ดีฉันนั่นแหละจะโดนสามีตบให้ด้วย ฉันปิดประตูเข้าบ้านได้สักพักไม่น่าจะเกิน 10 นาทีได้  รถมอเตอไซด์ทะเบียน 50 ของร้านทำรองเท้า
ก็มากดออด แล้วโกหกว่าตัวเขาเป็นไปรษณีย์ มีของมาส่ง ดิฉันบอกกับสามีว่าคนพวกเนี้ยแหละมันมาหาเรื่อง มันโกหก ไม่ต้องออกไปเปิดประตู
แต่เฮียบอกว่า อยากเห็นหน้ามัน พอออกไปฉันก็ด่ามันว่า อ๋อนึกว่าใครไอ้เด็กเลวนี่เองเหรอ อ๋อไอ้ชั่วนี่เอง มันทำท่าตกใจแล้วรีบขับรถหนีทันที
พอปิดประตูบ้าน มันรีบวกรถมอไซด์กลับมาจอดหน้าบ้านฉันอีก ทีนี้ล่ะมีเรื่องเฮียออกไปล็อคล้อรถมันเลยล่ะ มันมาทุบประตู เฮียเปิดประตู พวกมัน
พยายามบุกรุกเข้ามาในบ้าน  เฮียเลยลากมันออกไป แล้วเดินออกไปข้างนอก เฮียคนเดียวโดนพวกมันล้อมกันทั้งซอยด่าว่าเฮียเสียๆ หาย ๆ แต่เฮีย
ไม่ได้ด่าอะไรมันซักคำเดียว พวกมันถือเหล็ก ถือไม้ พร้อมร้องตะโกนว่าตีมันเลย  ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมามันกลัวอะไรไม่รู้ รีบบอกว่าจบๆ แล้วพวกเขาก็เผ่นกันหมด  เเลยไปพอเฮียเข้ามาในบ้าน มันตะโกนด่าเฮียอีก มันยังเคยมานั่ง ปิกนิกปูเสื่อตำส้มตำกินกันหน้าบ้านเราด้วย ไม่ได้มีความเกรงใจเลย  หลังจากนั้นยังมีหน้ามาว่าเราอีก
นะว่าเราเป็นคนไทยหรือเปล่า คนเราต้องพึ่งพาอาศัยกัน ทำไมไม่ยอมให้พวกมันมาจอดรถหน้าบ้านเรา ไม่มีน้ำใจให้มันเลย พวกเขาอยู่มา 20-30 ปี
ไม่เคยเจอคนใจดำอย่างเราเลย  พวกเขาคงจะไม่อนุญาตให้เราอยู่ในซอยนี้อีกต่อไปแล้ว เขาคงจะต้องไปบอกเจ้าของที่ให้ไล่เรา 2 คนไป
   น้ำใจน่ะเรามี แต่เราจะมีให้ก็แต่คนที่เขาไม่ได้ทำร้ายเราเท่านั้น เขาทำกับเราอย่างนี้แล้วยังมีหน้ามาขอน้ำใจจากเราอีก
เขาทำรองเท้าและบ้านของเราก็มีกลิ่นกาวออกมาแรงมากฉันไม่ชอบเลย บางทีเขาก็เอาแผ่นกาวอะไรไม่รู้มาตากผึ่งลมกลางซอยเต็มไปหมด กลิ่นกาว
ลอยฟุ้งไปหมด ขนาดเจ้าของที่จะเข้าบ้านยังต้องรอให้เขาเก็บแผ่นกาวเสร็จเลย ถึงจะเข้าบ้านได้    บางทีสามีฉันไม่อยู่บ้านมันเอารถมาจอด
ฉันบอกไม่ให้จอด มันบอกเราไม่มีสิทธิ มันว่าบ้านนี้พวกเราเช่าคนอื่นอยู่ เราไม่ได้ซื้อ เพราะฉะนั้นเป็นที่สาธารณะ เขาจะจอด  พวกเราเลยรู้ว่าเขาโง่
มากเพราะว่า ถ้าเป็นซอยสาธารณะจะต้องมีชื่อซอย ถ้าสาธารณะจริงเจ้าของที่เขาจะมาเก็บค่าเช่าที่ ทำไมทุกเดือน
   ลูกหลานเขาก็ชอบมาเล่นหน้าบ้านเราเสียงดัง ไหนจะมาแอบดู แอบฟังอีก ครั้งหนึ่ง เราปิดประตูอยู่ในบ้าน ลูกหลานเขาเอาน้ำมันอะไรไม่รู้
หรือสีอะไรสักอย่างมาเท หน้าทางขึ้นลงบ้านและหน้าประตูบ้านเลอะเทอะไปหมด ( เป็นทางขึ้นลงรถมอเตอไซด์ ) เราก็เลยบอกให้พ่อแม่มัน
มาทำความสะอาด ถ้าลูกหลานทำชั่ว พ่อแม่ก็ต้องมารับผิดชอบด้วย ไอ้เด็กคนนี้มันก็วิ่งหนีเข้าบ้านไป สักพักพ่อมันก็รีบเอาผ้ามาเช็ดแบบลวก ๆ
เฮียต้องเอาน้ำสะอาดมาราดทำความสะอาดอีกรอบ พอปิดประตูบ้าน พวกมันด่าว่าเราเสียๆ หายๆ แล้วลงท้ายว่าพวกแกอย่ามีลูกบ้างแล้วกัน
เขาไม่เคยสำนึกว่าสิ่งที่เขากระทำมันถูกหรือผิด เขาไม่สั่งสอนลูกหลานเขา เอาแต่ด่าคนอื่น
   พอพวกเราเอาป้ายห้ามจอดมาติดหน้าประตูบ้าน เขาด่าว่าฉันเสียๆ หายๆ โวยวายกันทั้งซอยไม่พอใจ  พอเอาผ้าม่านมาติด ก็ด่าอีก ไม่รู้ว่า
เขาจะเดือดร้อนอะไรกันนักกันหนา ทั้งๆที่ ป้ายก็ติดหน้าบ้านฉัน ส่วนผ้าม่านก็ติดในบ้านฉันเอง ที่ติดผ้าม่านเพราะว่า จับเขาได้คาหนังคาเขา
หลายทีแล้ว ที่เขาชอบทำตัวเป็นพวกถ้ำมอง ชอบมาแอบดู คือประตูบ้านเรามันมีรูเยอะน่ะค่ะ และป้องกันควันบุหรี่ด้วย
   ปีใหม่ปี2554  สามีดิฉันออกจากโรงพยาบาลด้วยโรคปอดอักเสบ และติดเชื้อ ก็คนแถวนี้เขาสูบบุหรี่กันจัด แถมยังกลิ่นกาวทีหึ่งสุดๆ
เฮียออกมาวันที่ 28 ธันวาคม 2553       พอปีใหม่เขาฉลองกัน เสียงดัง  ควันบุหรี่เต็มซอย เราหิวข้าวจะออกไปซื้อของกินกัน พอเราสองคนเดินผ่าน
บ้านหลังนึงที่อยู่กลางซอย (เขาเมากันเละอยู่บ้านนั้น) เขาเห็นเฮียพึ่งออกจากโรงพยาบาลมา เขาจุดบุหรี่แล้วปาบุหรี่ใส่หน้าเฮีย โชคดีที่แค่เฉียด
ฉันรีบหันไปมองพวกมันด้วยความโมโห แล้วชี้หน้าด่าพวกมันว่า ไอ้โรคจิต ตอนเฮียไปนอนโรงพยาบาลเกือบ 10 วัน มันก็แช่งให้เฮียตายทุกวัน
วันนั้นก็ได้แจ้งร่วมด้วยช่วยกัน ทางรายการเขาบอกจะโทรแจ้งตำรวจให้ค่ะ เพราะ อาการเฮียทั้งปวดปอด และไอไม่หยูด ทรมานมาก
   พอเขาเอารถมาจอดอีก ฉันก็ฟิวส์ขาดด่าเขาว่าเขา เลวทรามต่ำช้ามาก เลวสิ้นดี วันพระยังกินเหล้ากันได้หน้าตาเฉยไม่กลัวบาป กลัวกรรม
เขาก็ด่ากลับมาว่าอีโง่ กูกินเบียส์  กินไวด์ กันโว้ย ถึงเป็นวันพระก็ไม่บาป ไม่ผิดศีล
   
   
แล้วเวลามีเรื่องกัน พออีกวันหลังจากมีเรื่องเขาจะชอบทำเป็นลืมค่ะ มานั่งเล่นหน้าบ้านเรา เอารถมาจอด เหมือนกับว่าที่เมื่อวานมันมาด่า
พวกเราเสีย ๆ หายๆ เนี่ยไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
   แล้วสมควรไหมล่ะที่ฉันด่าพวกมันว่า เลวทรามต่ำช้า เลวสิ้นดี   เมื่อเดือนมกราคมนั่นพวกมันเรียกตำรวจมาจับพวกเราที่ ไม่ให้พวกมันจอดรถ หน้าบ้านเรา
แต่ก่อนที่ตำรวจจะมาน่ะมีเรื่องกันอยู่ก่อนแล้ว ไอ้สาดร้านรองเท้ามันยังเดินมาหน้าบ้านเราจะเอาไม้มาฟาดสามีฉัน ฉันถือกล้องวีดีโอถ่ายเลย  เฮียก็จ้องตามัน
แล้วถามมันว่า ทำไมแกจะทำอะไรฉัน มันกลัวจนตัวสั่นแล้วรีบวิ่งหนีเข้าบ้าน ฉันก็เลยด่าตามหลังไปมันไปว่า ทุเรศจะทำร้ายคนอี่นแต่ก็ไม่กล้า ขี้ขลาด
หลายต่อหลายครั้งแล้วที่พวกมันเอากระดาษมาเขียนค่ะว่า ค –/ว-/ ย แล้วแปะกาวไว้หน้าประตูบ้านเรา   เขาไม่พอใจที่พวกเราไม่ให้เขาจอดรถหน้าบ้านเรา
   น้ำใจน่ะเรามีให้แต่ ไม่ใช่กับคนเลวๆ อย่างนี้ ดิฉันไม่ได้กล่าวหาใคร  แต่มีหลักฐานที่ถ่ายวีดีโอที่จะเอาเรื่องเขาได้จริงๆ  แต่ก็คิดว่าใกล้จะหมดสัญญาบ้าน
กำลังจะได้ย้ายแล้ว ก็เลยอยู่เฉย ๆ ไปก่อนดีกว่า แต่ถ้าเหลืออดจริงๆ  ก็ต้องตายกันไปข้างนึง
   เขาว่าเขามีหลักฐานที่อัดเสียงฉันไว้ ตอนฉันด่าเขาว่าเลวทรามต่ำช้า ชั่วมาก เลวสิ้นดี ก็เอาดิ่ ฉันเคยด่าจริงและก็ยอมรับด้วยว่าด่า แต่ฉันก็มีหลักฐานที่ถ่าย
วีดีโอไว้ได้ ใครจะแพ้ หรือ ชนะก็ลองดู    ฉันบอกตัวเองว่าเขาจะเห่าจะหอนอะไรก็ปล่อยให้เขาเห่าหอนไป อย่าลดตัวลงไปทำตัวต่ำเหมือนพวกเขา เขาจะแอบกัด แอบนินทา
ก็อย่าไปสน แต่บางทีก็อดรำคาญไม่ได้ น่าเบื่อน่ะค่ะ เมื่อไหร่เวรกรรมจะตามสนอง พวกเขาสักทีก็ไม่รู้ เขาทั้ง กินเหล้า สูบบุหรี่ ดมกาว ติดการพนัน ไม่เห็นเขา
จะเป็นอะไรเลย เวรกรรมมีจริงไหมเนี่ย 

[benzlopburi]

แอบชอบเพื่อนในห้องเมื่อตอนสมัยเรียน ปวช. ชื่อเพรช ตอนนั้นเรียนเทคนิคกลุ่ม5-6 เมืองลิง ตอนนี้ก้อผ่านมา 4ปีแล้ว ยังชอบเขาอยู่เลยอ่ะเขามีแฟนแล้วนะเราก้อมีแล้ว แต่เราก้อชอบเขานะไม่รู้ทำไมนะเราปิดความลับนี้มานาน4ปีแล้วไม่เคยบอกใครเลยทำยังไงดีนะ คิดถึงเขาแถบทุกวันเลย T-T

[hagane.f]

ไม่อยากซื้อเมาท์ปากกาเลย เพราะขี้เกียจหัดวาดใหม่
แต่รู้สึกว่าเมาท์หนูจะถึงขีดจำกัดของมันแล้ว...ทำยังไงก้เนี๊ยบได้เท่าเดิม
อยากเก่งกว่าเน๊------------

[GODGUNDAM]

  เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อพวกเราย้ายมาอยู่ที่นี่  วันที่  1 พฤศจิกายน 2552 ซอย เทอดไท 33 คืนแรกก็เจอดีเลย เสียงดังเคาะโป้คๆ ทั้งคืน นอนไม่ได้เลย ซวยจริงๆ ที่ต้องมาเจอเพื่อนบ้านประเภทนี้ 
และก็มาถึงปีใหม่ 2553 เขารวมหัวกันทั้งซอยมากินเลี้ยงกันที่ร้านทำรองเท้าที่อยู่สุดซอยเยื้องฝั่งตรงข้ามบ้านเรา แล้วกินเหล้าเมา เปิดเพลงเสียงดัง เอาเตาถ่านมาปิ้งย่าง สูบบุหรี่ ควันโขมงลอยหึ่งไปทั้งซอย ไม่มีเกรงอกเกรงใจก็แย่แล้ว ยังหน้าด้านเอารถมาจอดไว้เต็มหน้าบ้านเราอีก แต่หน้าบ้านมันน่ะ มันเหลื่อที่ว่างไว้ทำไมไม่รู้มัน ฉันฟิวส์ขาดเพราะเป็นคนชอบอยู่สงบ ไม่ชอบเสียงดังๆ ออกไปด่าเค้า แล้วก็ไล่ให้เค้าเอารถออกไป มาทำความเดือดร้อนให้เรา แล้วยังจะหน้าด้านมาจอดรถหน้าบ้านเราอีก ทุเรศ เค้ากลับด่ากลับมาว่า เดี๋ยวเลี้ยงเหล้า บุหรี่ สามี ฉันหน่อยเดี๋ยวก็ให้จอดแล้ว
ดีไม่ดีฉันนั่นแหละจะโดนสามีตบให้ด้วย ฉันปิดประตูเข้าบ้านได้สักพักไม่น่าจะเกิน 10 นาทีได้  รถมอเตอไซด์ทะเบียน 50 ของร้านทำรองเท้า
ก็มากดออด แล้วโกหกว่าตัวเขาเป็นไปรษณีย์ มีของมาส่ง ดิฉันบอกกับสามีว่าคนพวกเนี้ยแหละมันมาหาเรื่อง มันโกหก ไม่ต้องออกไปเปิดประตู
แต่เฮียบอกว่า อยากเห็นหน้ามัน พอออกไปฉันก็ด่ามันว่า อ๋อนึกว่าใครไอ้เด็กเลวนี่เองเหรอ อ๋อไอ้ชั่วนี่เอง มันทำท่าตกใจแล้วรีบขับรถหนีทันที
พอปิดประตูบ้าน มันรีบวกรถมอไซด์กลับมาจอดหน้าบ้านฉันอีก ทีนี้ล่ะมีเรื่องเฮียออกไปล็อคล้อรถมันเลยล่ะ มันมาทุบประตู เฮียเปิดประตู พวกมัน
พยายามบุกรุกเข้ามาในบ้าน  เฮียเลยลากมันออกไป แล้วเดินออกไปข้างนอก เฮียคนเดียวโดนพวกมันล้อมกันทั้งซอยด่าว่าเฮียเสียๆ หาย ๆ แต่เฮีย
ไม่ได้ด่าอะไรมันซักคำเดียว พวกมันถือเหล็ก ถือไม้ พร้อมร้องตะโกนว่าตีมันเลย  ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมามันกลัวอะไรไม่รู้ รีบบอกว่าจบๆ แล้วพวกเขาก็เผ่นกันหมด  เเลยไปพอเฮียเข้ามาในบ้าน มันตะโกนด่าเฮียอีก มันยังเคยมานั่ง ปิกนิกปูเสื่อตำส้มตำกินกันหน้าบ้านเราด้วย ไม่ได้มีความเกรงใจเลย  หลังจากนั้นยังมีหน้ามาว่าเราอีก
นะว่าเราเป็นคนไทยหรือเปล่า คนเราต้องพึ่งพาอาศัยกัน ทำไมไม่ยอมให้พวกมันมาจอดรถหน้าบ้านเรา ไม่มีน้ำใจให้มันเลย พวกเขาอยู่มา 20-30 ปี
ไม่เคยเจอคนใจดำอย่างเราเลย  พวกเขาคงจะไม่อนุญาตให้เราอยู่ในซอยนี้อีกต่อไปแล้ว เขาคงจะต้องไปบอกเจ้าของที่ให้ไล่เรา 2 คนไป
   น้ำใจน่ะเรามี แต่เราจะมีให้ก็แต่คนที่เขาไม่ได้ทำร้ายเราเท่านั้น เขาทำกับเราอย่างนี้แล้วยังมีหน้ามาขอน้ำใจจากเราอีก
เขาทำรองเท้าและบ้านของเราก็มีกลิ่นกาวออกมาแรงมากฉันไม่ชอบเลย บางทีเขาก็เอาแผ่นกาวอะไรไม่รู้มาตากผึ่งลมกลางซอยเต็มไปหมด กลิ่นกาว
ลอยฟุ้งไปหมด ขนาดเจ้าของที่จะเข้าบ้านยังต้องรอให้เขาเก็บแผ่นกาวเสร็จเลย ถึงจะเข้าบ้านได้    บางทีสามีฉันไม่อยู่บ้านมันเอารถมาจอด
ฉันบอกไม่ให้จอด มันบอกเราไม่มีสิทธิ มันว่าบ้านนี้พวกเราเช่าคนอื่นอยู่ เราไม่ได้ซื้อ เพราะฉะนั้นเป็นที่สาธารณะ เขาจะจอด  พวกเราเลยรู้ว่าเขาโง่
มากเพราะว่า ถ้าเป็นซอยสาธารณะจะต้องมีชื่อซอย ถ้าสาธารณะจริงเจ้าของที่เขาจะมาเก็บค่าเช่าที่ ทำไมทุกเดือน
   ลูกหลานเขาก็ชอบมาเล่นหน้าบ้านเราเสียงดัง ไหนจะมาแอบดู แอบฟังอีก ครั้งหนึ่ง เราปิดประตูอยู่ในบ้าน ลูกหลานเขาเอาน้ำมันอะไรไม่รู้
หรือสีอะไรสักอย่างมาเท หน้าทางขึ้นลงบ้านและหน้าประตูบ้านเลอะเทอะไปหมด ( เป็นทางขึ้นลงรถมอเตอไซด์ ) เราก็เลยบอกให้พ่อแม่มัน
มาทำความสะอาด ถ้าลูกหลานทำชั่ว พ่อแม่ก็ต้องมารับผิดชอบด้วย ไอ้เด็กคนนี้มันก็วิ่งหนีเข้าบ้านไป สักพักพ่อมันก็รีบเอาผ้ามาเช็ดแบบลวก ๆ
เฮียต้องเอาน้ำสะอาดมาราดทำความสะอาดอีกรอบ พอปิดประตูบ้าน พวกมันด่าว่าเราเสียๆ หายๆ แล้วลงท้ายว่าพวกแกอย่ามีลูกบ้างแล้วกัน
เขาไม่เคยสำนึกว่าสิ่งที่เขากระทำมันถูกหรือผิด เขาไม่สั่งสอนลูกหลานเขา เอาแต่ด่าคนอื่น
   พอพวกเราเอาป้ายห้ามจอดมาติดหน้าประตูบ้าน เขาด่าว่าฉันเสียๆ หายๆ โวยวายกันทั้งซอยไม่พอใจ  พอเอาผ้าม่านมาติด ก็ด่าอีก ไม่รู้ว่า
เขาจะเดือดร้อนอะไรกันนักกันหนา ทั้งๆที่ ป้ายก็ติดหน้าบ้านฉัน ส่วนผ้าม่านก็ติดในบ้านฉันเอง ที่ติดผ้าม่านเพราะว่า จับเขาได้คาหนังคาเขา
หลายทีแล้ว ที่เขาชอบทำตัวเป็นพวกถ้ำมอง ชอบมาแอบดู คือประตูบ้านเรามันมีรูเยอะน่ะค่ะ และป้องกันควันบุหรี่ด้วย
   ปีใหม่ปี2554  สามีดิฉันออกจากโรงพยาบาลด้วยโรคปอดอักเสบ และติดเชื้อ ก็คนแถวนี้เขาสูบบุหรี่กันจัด แถมยังกลิ่นกาวทีหึ่งสุดๆ
เฮียออกมาวันที่ 28 ธันวาคม 2553       พอปีใหม่เขาฉลองกัน เสียงดัง  ควันบุหรี่เต็มซอย เราหิวข้าวจะออกไปซื้อของกินกัน พอเราสองคนเดินผ่าน
บ้านหลังนึงที่อยู่กลางซอย (เขาเมากันเละอยู่บ้านนั้น) เขาเห็นเฮียพึ่งออกจากโรงพยาบาลมา เขาจุดบุหรี่แล้วปาบุหรี่ใส่หน้าเฮีย โชคดีที่แค่เฉียด
ฉันรีบหันไปมองพวกมันด้วยความโมโห แล้วชี้หน้าด่าพวกมันว่า ไอ้โรคจิต ตอนเฮียไปนอนโรงพยาบาลเกือบ 10 วัน มันก็แช่งให้เฮียตายทุกวัน
วันนั้นก็ได้แจ้งร่วมด้วยช่วยกัน ทางรายการเขาบอกจะโทรแจ้งตำรวจให้ค่ะ เพราะ อาการเฮียทั้งปวดปอด และไอไม่หยูด ทรมานมาก
   พอเขาเอารถมาจอดอีก ฉันก็ฟิวส์ขาดด่าเขาว่าเขา เลวทรามต่ำช้ามาก เลวสิ้นดี วันพระยังกินเหล้ากันได้หน้าตาเฉยไม่กลัวบาป กลัวกรรม
เขาก็ด่ากลับมาว่าอีโง่ กูกินเบียส์  กินไวด์ กันโว้ย ถึงเป็นวันพระก็ไม่บาป ไม่ผิดศีล
   
   
แล้วเวลามีเรื่องกัน พออีกวันหลังจากมีเรื่องเขาจะชอบทำเป็นลืมค่ะ มานั่งเล่นหน้าบ้านเรา เอารถมาจอด เหมือนกับว่าที่เมื่อวานมันมาด่า
พวกเราเสีย ๆ หายๆ เนี่ยไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
   แล้วสมควรไหมล่ะที่ฉันด่าพวกมันว่า เลวทรามต่ำช้า เลวสิ้นดี   เมื่อเดือนมกราคมนั่นพวกมันเรียกตำรวจมาจับพวกเราที่ ไม่ให้พวกมันจอดรถ หน้าบ้านเรา
แต่ก่อนที่ตำรวจจะมาน่ะมีเรื่องกันอยู่ก่อนแล้ว ไอ้สาดร้านรองเท้ามันยังเดินมาหน้าบ้านเราจะเอาไม้มาฟาดสามีฉัน ฉันถือกล้องวีดีโอถ่ายเลย  เฮียก็จ้องตามัน
แล้วถามมันว่า ทำไมแกจะทำอะไรฉัน มันกลัวจนตัวสั่นแล้วรีบวิ่งหนีเข้าบ้าน ฉันก็เลยด่าตามหลังไปมันไปว่า ทุเรศจะทำร้ายคนอี่นแต่ก็ไม่กล้า ขี้ขลาด
หลายต่อหลายครั้งแล้วที่พวกมันเอากระดาษมาเขียนค่ะว่า ค –/ว-/ ย แล้วแปะกาวไว้หน้าประตูบ้านเรา   เขาไม่พอใจที่พวกเราไม่ให้เขาจอดรถหน้าบ้านเรา
   น้ำใจน่ะเรามีให้แต่ ไม่ใช่กับคนเลวๆ อย่างนี้ ดิฉันไม่ได้กล่าวหาใคร  แต่มีหลักฐานที่ถ่ายวีดีโอที่จะเอาเรื่องเขาได้จริงๆ  แต่ก็คิดว่าใกล้จะหมดสัญญาบ้าน
กำลังจะได้ย้ายแล้ว ก็เลยอยู่เฉย ๆ ไปก่อนดีกว่า แต่ถ้าเหลืออดจริงๆ  ก็ต้องตายกันไปข้างนึง
   เขาว่าเขามีหลักฐานที่อัดเสียงฉันไว้ ตอนฉันด่าเขาว่าเลวทรามต่ำช้า ชั่วมาก เลวสิ้นดี ก็เอาดิ่ ฉันเคยด่าจริงและก็ยอมรับด้วยว่าด่า แต่ฉันก็มีหลักฐานที่ถ่าย
วีดีโอไว้ได้ ใครจะแพ้ หรือ ชนะก็ลองดู    ฉันบอกตัวเองว่าเขาจะเห่าจะหอนอะไรก็ปล่อยให้เขาเห่าหอนไป อย่าลดตัวลงไปทำตัวต่ำเหมือนพวกเขา เขาจะแอบกัด แอบนินทา
ก็อย่าไปสน แต่บางทีก็อดรำคาญไม่ได้ น่าเบื่อน่ะค่ะ เมื่อไหร่เวรกรรมจะตามสนอง พวกเขาสักทีก็ไม่รู้ เขาทั้ง กินเหล้า สูบบุหรี่ ดมกาว ติดการพนัน ไม่เห็นเขา
จะเป็นอะไรเลย เวรกรรมมีจริงไหมเนี่ย 

เพิ่งรู้ว่าเวบเรามีกระทู้เเรงขนาดนี้

[背徳™]

สีบเนื่องจาก สอย PS3 กับ LCD26" เงินหายหมด