ถามเกี่ยวกับนิยายอารมณ์ประมาณเกมส์ Postal 2 นิดนึงครับ...

[PurpleHaze]

พอดีเมื่อก่อนครั้งวัยละอ่อน เคยแต่งกลอนแปดต่อเนื่องเป็นเรื่องราวไร้สาระกันในหมู่เพื่อน เนื้อหาก็ประมาณว่า "เดินไปนั่นเจอนี่ทำยังไงดี ไปนี่เจอนั่นทำยังไงดี" ก็ราวๆ ฟิคต่อนั่นแหละครับ

พอจับเกมส์ที่ผมคิดว่าสารถ่อยได้ใจอย่าง Postal 2 มาเล่นปุ้บก็นึกอยากแต่งอะไรบ้าๆ ฮาๆ แบบเกมส์นี้ล่ะครับ (ในเกมส์นี้มันค่อนข้างไร้สาระ ไปทำธุระให้เมียธรรมดาๆ ยังกับฝ่านรกสมรภูมินิวเคลียร์ ไม่อยากยิงก็ต้องยิงจนได้)

พอคิดได้ดังนี้ก็เลยเขียนโน้ตทิ้งไว้ตอนว่างๆ เป็นเรื่องแบบผมแต่งไปเรื่อยๆ แล้วเกิดเหตุการณ์ก็ให้คนอื่นมาตอบน่ะครับ ยกตัวอย่างเช่น :

พอผมตื่นเช้าขึ้นมา ท้องมันก็ร้องโอดครวญ สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นหนูตัวเป็นๆ เข้า! ผมจะกินมันดีมั้ยหว่า?

พอประมาณนี้ล่ะครับตัวเลือกน่ะ คิดว่าแต่งมาจะมีคนเล่นด้วยรึเปล่าครับ มันจะไร้สาระไปเรื่อยๆ แบบมีจุดหมายตามเส้นทางที่เลือก แล้วตัวอย่างที่อ่านไปสักครู่น่ะเป็นเนื้อหาจริงๆ อย่างย่อในสมุดโน้ตน่ะครับ คิดว่ามันเข้าท่ามั้ยหว่า?

พอจะเข้าใจว่ามันมั่วแต่ตามเนื้อมันเป็นเรื่อง เพราะงั้นการใช้ภาษาจะเป็นไปอย่างมีศิลป์เท่าที่จะเป็นไปได้ล่ะครับ ส่วนคนที่ร่วมสนุกก็แต่งต่อแบบยาวๆ เลยก็ได้แต่ต้องไม่เกินจุดประสงค์ของตัวเลือกครับ   อย่างให้เลือกว่าจะกินดีมั้ย จะตอบว่าเตะมันทิ้งซะขยะแขยงก็ได้เพราะมันยังอยู่ในขอบว่าจะทำยังไงกับหนูเจ้ากรรมนี้ดี ส่วนตอบว่ากินนี่ก็ อืม...

พอได้ไหมครับนิยายไร้สาระประมาณนี้? (ในหัวผมหมุนเรื่องไปไกลแล้ว)

เรื่องที่แต่งอยู่ปัจจุบันอีกครึ่งตอนจะลงในไม่เร็วครับ กำลังแต่งต่ออยู่