กลับมาแล้วคับ คิดถึงเว็บจริงๆ ไปเที่ยวพัทยาหัวหินมา

[ดอกคาเนชั่น]

หายไปหลายวัน จริงๆไม่ได้ไปเที่ยว ไปช่วยเค้าเก็บของ อพยพไปอยู่ชลบุรี แล้วก็เพิ่งกลับมาช่วยทำความสะอาดบ้านที่อยุธยา (บ้านขัดยากมากๆ คลาบเขียวตรึม)

พอเสร็จเพิ่งกลับมานานพักอยู่บ้าน การที่ผมไปพัทยาทำให้ผมรู้อะไรหลายๆอย่างเลยคับ จะว่าไปคนไทยนี่มุมมองเค้ามองฝรั่งนี่ก็ตลกดี

คือผมเป็นลูกครึ่ง หน้าตาไม่ได้หล่อสวยเหมือนในการ์ตูนนะคับ แต่เผอิญหน้าไปทางฝรั่ง ผมสีทองตาสีเขียว ปกติเวลาอยู่กับเพื่อนผมก็คนธรรมดาไม่มีใครมาใส่ใจอะไรพิเศษ

แต่พอไปอยู่หัวหินพัทยาแล้วมันเจอหลายๆอย่าง อดมาเล่าไม่ได้จริงๆ

เรื่องแรก ทุกคนจะพูดภาษาต่างชาติไม่ว่าภาษาที่มันพูดคุยด้วยมันจะภาษาบ้าอะไร

ตั้งแต่ผมไปพัทยา ไม่ใช่ว่าจะดีเด่อะไรนะคับ มีแต่คนพูดภาษาฝรั่งใส่ แล้วผมดันเป็นลูกครึ่งที่อ่อนภาษาอังกฤษมากๆ (เอ้อ พูดแล้วตลก อายจัง)

แล้วฝรั่งทุกคนเวลาเห็นผมพูดคุยกับคนไทยด้วยภาษาำไทยปกติได้ มันจะรีบมาคุยเหมือนเห็นผมเป็นล่ามอะไรซักอย่าง

มีครั้งนึง วิ่งมาพูดภาษาอะไรไม่รู้ ไม่ใช่ภาษาฝรั่ง ผมเลยถามมันด้วยภาษาอังกฤษว่า พูดปะกิตได้ป่าว มันบอกว่้า ไม่ได้ - -*

แล้วเจอแบบนี้ตลอดเลย คือเค้ามองว่าเราน่าจะชาติเดียวกับเค้าแล้วคุยตลอดเลย ทั้งๆที่ผมไม่เคยแม้แต่ไปเหยียบตปท.เลย

เรื่องที่สอง ซื้อของได้ราคาแพงกว่าคนอื่น เรื่องนี้จะว่าโมโหก็น่าโมโห จะว่าตลกก็ตลก

มันเริ่มต้นที่วันลอยกระทง ผมเดินลงมาจากที่บ้านของผม มาหาด เค้ามีขายโคมลอย ผมได้ยินคนที่ซื้อคนก่อนมันบอกว่า 50 บาท

แต่พอผมอยากลอยมั่งเลยไปถามยังไม่พูดอะไร มันก็พูดปะกิตใส่ผม แล้วบอกว่า One Hundred ผมเลยพูดไทยใส่มันบอกว่าเมื่อกี้เห็นขาย 50 มันก็ตกใจแล้วบอกว่า อ้าวนึกว่า

เป็นฝรั่งมาท่องเที่ยว เลยขายอีกราคา (กรรม มีแบบนี้ด้วย)

เรื่องที่สาม ทุกคนที่ขายของในห้างจะพยามไ่ม่คุยกับคุณ

ปกติเรื่องนี้เจอในกรุงเทพเป็นเรื่องปกติ แต่พอพูดไทยจะหยุด แล้วคุยภาษาไทยกัน แต่ที่หัวหินเจอนี่แปลกมาก เดินไปที่เซเว่นหลายๆแห่งในพัทยา ยังไม่ทันจะพูดอะไรเลย แต่ดันพูด

กับคนขายด้วยกันบอกว่า "แกก็คุยสิ กูไม่คุย" จนผมต้องพูดไทยถึงจะคุยกับผมกัน

เรื่องสุดท้าย เรื่องหนังสือวาดรูป

ผมเห็นคุณบัสเตอร์ กับ คุณฮากาเนะเอฟ แนะนำในเรื่องวาดรูป เลยไปหาหนังสือ Drawing Manga มาดู ไปถามที่ BTS พนักงานก็แปลกมาก ผมพูดไทย เฮียแกพูดปะกิต แม้ผม

จะบอกว่าผมเป็นคนไทย แกก็ยังจะพูดปะกิต ไม่รู้แน่ใจว่ากำลังฝึกปะกิตรึเปล่า เฮียแกดันพาผมไปหยิบหนังสือ Drawing Manga ที่เป็นภาษาปะกิตมาให้ ทั้งๆที่แปลไทยก็มี

จนในที่สุดผมบอกว่า ผมไม่เก่งปะกิต บอกให้หาภาษาไทยมา เฮียแกยิ่งงงหนัก แต่สุดท้ายก็ได้มาคับ

            แต่ส่วนใหญ่แล้วจะซื่อสัตย์มากคับ ค่ารถพ่อผมเป็นคนไำทย สองแถวคิดสิบบาท พอผมจ่ายเค้าก้คิดสิบบาท ค่าเรือไปเกาะล้านสามสิบบาท ก็คิดราคาคนไทย แต่เพิ่งเคย

ไปครั้งแรกคับ ประทับใจจริงๆปกติไม่เคยออกไปดูเดือนดูตะวันที่ไหนเลยคับ อยู่แต่บ้าน หุหุ

[newlegend]

พัทยาก็อย่างนี้ละครับ ผมคนแถวนั้น รู้ดี
(จริงๆอยู่ศรีราชา แต่ไปแวะพัทยาบ่อย)

แต่การที่มีชาวต่างชาติเข้ามาที่นี่เยอะ ก็ถือว่าเป็นข้อดีในการฝึกภาษาไปในตัว
จึงทำให้ผมคุยภาษาอังกฤษได้โดยปริยาย

(แต่ยังพูดญี่ปุ่นไม่ได้ ทั้งๆที่มีเยอะในศรีราชาแท้ๆ )

[xavier]

อ่านะเป็นเวรกรรมอย่างหนึ่งของลูกครึ่งเพิ่งจะรู้เหมือนกัน เหอะๆ

[ミッギー]

เหอะๆ เจออย่างงี้บอกได้คำเดียวครับ "เซ็ง"

ปล ยินดีต้อนรับกลับมานะครับ