เรื่องขอคุณค่าของเงิน

[คาระ~คาระ]

เรื่องนี้อาจจะยาวนะคะ แต่อยากเขียนระบายความรู้สึกของตนเองนิดนึง

เรื่องค่าเงินของคนที่แตกต่างกัน

ตอนเช้าของวันนี้ เนยตื่นเช้ามาไปใส่บาตร แต่พบว่าคนงานที่บ้านไม่สบายไม่อุ่นอาหารไว้รอ เพราะเวลาพระท่านบิณทบาตรที่หน้าบ้านจะใส่เลย

เนยเลยแอบแว่บออกไปตลาดใกล้ๆบ้านเพื่อใส่ซื้อของแล้วก็ใส่บาตรค่ะ พอเดินออกมาขึ้นรถซูบารุ โบกรถที่ว่างๆไปตลาด

ไปลงที่ตลาดเป็นเงินทั้งหมดเจ็ดบาท เราให้แบงค์ร้อยไป เค้าบอกว่าไม่มีเล็กกว่านี้เหรอ เลยควักๆดูในกระเป๋าตังมีแบงค์ห้าสิบ ยื่นไป เค้าบอกว่าเค้ามีแค่ยี่สิบบาท ไม่มีทอนหรอก

เนยเลยตัดสินใจบอกว่า เอามาแค่นั้นแหละ เค้าก็ทำแปลกๆแล้วก็พูดว่า "ขอบคุณมากครับ" พอเนย เดินออกมาซื้อนม ขนม น้ำในเซเว่นใส่บาตร จากนั้นก็เดินกลับบ้าน

ไม่ไกลมากเลยเดินดีกว่า พอเดินไประหว่างผ่านแยก ดันไปชนกับยายที่เข็นมันต้มมาขาย มันของยายแกเทออกมาจากกระจาด ไม่เยอะมาก ตกลงพื้น

เนยตกใจเลยเดินไปพยุงแกขึ้นมา แกก็ขอบคุณ ไม่ว่าอะไรเรื่องมัน แถมยังขอโทษว่าเข็นดูไม่ดี แล้วแกก็เข็นต่อไป ราวกับว่ารู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้ เลยเดินไปบอกว่าขอจ่ายค่ามันที่ตก

แกก็ไม่รับ แต่เราก็พูดด้วยความอยากใช้คืนจริงๆ แกเลยคิดแค่ สิบห้าบาท เลยงงๆว่ามันตั้งห้าหกชิ้น แค่สิบห้าบาทเองเหรอ เลยให้แบงค์ยี่สิบที่ได้มาจากคนขับคนครู่นี้แหละไป

แกก็ควักตังออกมาไม่มีทอน จะเดินไปแลกให้ที่ตลาด เห็นแกท่าทางหลังค่อม ฟันร่วงหมดปาก คงแก่มาก เลยบอกว่าไม่ต้องหรอก แล้วก็เดินมา แกยิ้มและขอบคุณเรา

ต่อมาก็มาเจอเด็กคนหนึ่ง แต่งตัวโทรมๆ นั่งขายอะไรบางอย่างถัดมาจากตลาดนิดหน่อย มันเป็นกบเหลา กองกันเป็นตับหลายสี กับดินสอสองบี

เกินสงสารขึ้นมาอีกละ ก็เลยซื้อถามว่ากบเหลาเท่าไหร่ น้องแกบอกว่า สองบาท ดินสอสิบบาท เลยซื้อมาชุดหนึ่ง (ไม่รู้จะเอาไปทำไรนะเนี่ย)

พอยื่นแบงค์ยี่สิบไปให้ น้องแกก็ทอนมาแปดบาท แล้วก็เดินมาเรื่อยๆ พลางคิดไปด้วย

ตั้งแต่ซูบารุละ เราให้เขาเกินไปยี่สิบสามบาท เขาขอบคุณเราเป็นการยกใหญ่ เราให้เงินป้าแกเกินไปห้าบาท แกยังขอบคุณเราซะเหลือหลาย

แสดงว่าเงินที่ไม่ถึงห้าสิบบาทก็มีค่ากับเขามากขนาดนี้ เด็กน้อยที่ขายกบเหลาเพียงสองบาท อาจจะได้กำไรตัวละบาท

แสดงว่าเงินที่มีค่าเพียงบาทเดียวก็มีค่ากับเด็กคนนั้นมากมายขนาดนี้ ลองคิดดูว่า เนยใช้เงินทานข้าววันละร้อยเป็นอย่างน้อย แล้วคนเราต้องทานสามมื้อ

เด็กน้อยคนนั้นถ้าจะใช้เงินแบบเราจะต้องขายกบเหลาถึงสามร้อยตัว เพื่อกินข้าวแค่วันเดียว .......

แล้วคิดต่อมาอีกว่า เนยจัดฟันซึ่งแม่บอกว่าราคา สามหมื่นกว่า เอง .....

แล้วทำหน้าใสคอร์ทละสองหมื่น ไหนจะค่าน้ำมันรถที่ขับโฉบไปโฉบมาอีก ......

สำหรับเราแล้วเงินจากการขายกบเหลาคงไม่เพียงพอกับการกระทำเหล่านี้ของเนยเลย

ทำให้วันนี้มานั่งคิดแล้วทำให้เนยอยากจะใช้เงินน้อยลงขึ้นมาทันที เพียงแค่เงินเล็กน้อยอาจจะไม่มีค่าสำหรับบางคน แต่อาจจะมีค่าล้นหลามสำหรับใครบางคนนั่นเอง

ขอระบายไร้สาระ อย่าว่ากันเลยนะคะ

[EarthSphere G. Homeland]

แน่นอนครับ การครองชีพแต่ละคน เงินมีค่าไม่เท่ากัน

แต่เรื่องนึงที่ปฏิเสธไม่ได้คือ คนที่มีเงินมากกว่า มีโอกาสอะไรๆ ในสังคมเมือง(ทุนนิยม) มากกว่า ครับ

[ミッギー]

คนที่มีเงินมากกว่า มีโอกาสอะไรๆ ในสังคมเมือง(ทุนนิยม) มากกว่า ครับ

ข้อนี้เห็นด้วยมากครับมันคือเรื่องจริง 

[GODGUNDAM]

งืมพออ่านเรื่องนี้เเล้วได้ประโยชน์มากๆๆๆครับทำให้คิดได้
เป็นอะไรที่ดีจริงๆๆเลยนะครับขอบคุณที่เอามาเล่าสู่กันฟัง

[Amuro]

อยากเกิดเป็นคนรวยเน่ออ่านจบไม่แปลกใจทำไมจขกทอยากใช้เงินน้อยลง

[SrwKung]

จริงๆแล้วตอนม.ต้นผมก็กินแบบพายุ แต่พอมาเริ่มซื้อDVDก็ต้องประหยัดตังค์ค่ากินลงแต่หมดเงินไปกับค่าDVDแทน....(แต่รวมๆแล้วตังค์ก็ยังใช้แบบ70:30อยู่ดีคือใช้70เก็บ30ของเงินที่ได้ )

[Busterwolf]

 ถ้ารู้จักใช้เงินก็ดีละครับ รู้จักคุณค่าของเงิน ดีกว่าใช้อย่างไม่ยั้งคิด อีกอย่างคุณเนยรู้จักทำบุญนะครับ วัยรุ่นน้อยคนจะทำบุญทำทาน

[quest]

เป็นบทความที่สร้างจิตสำนึกที่ดีนะครับแต่ว่าค่าใช้จ่ายแต่ละคนมันไม่เท่ากันจริงๆ
ถ้าผมไปกินข้าวกับเพื่อนเพื่อคุยเรื่องงานเค้าจาย80อัพทุกคนผมมีแค่50ผมคงโดนพวกมันกระทืบจมดินแน่ๆ
 

แต่ใชอย่างพอเพียงจะเป็นการสร้างโอกาศ ใช้มากในสิ่งที่คิดว่าจำเป็นต่อชีวิตจะดีกว่านะครับ

[nat]

ความสุขของชีวิตคือการให้ครับในความคิดของผม จำนวนหรือปริมาณเงินไม่สำคัญและบางครั้ง
ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเงินครับ
สำหรับผมเงินมีไว้ให้ใช้จะเพื่อความสุขของตัวเองหรือความสุขของคนอื่นก็สุดแล้วแต่้
สำหรับผมแค่ตอนนี้ยังตื่นมาทำงานได้ก็มีความสุขแล้วครับ