หน้า: 1 2 3 [4] 5
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สนทนาภาษา UnReal -มาพูดคุยกันนะ- (ทั้งเรื่องนิยาย ทั้งไร้สาระมาเหอะ)  (อ่าน 32401 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
iaomemolizm
Beginner Pilot

กระทู้: 1


Satan love me


ดูรายละเอียด
« ตอบ #45 เมื่อ: ธันวาคม 12, 2013, 08:39:58 AM »

 ฉับพลันสายตาก็หันไปสบเข้ากับประกายสดใสนัยน์ตาสดสวยของหญิงสาวคนหนึ่ง จำชื่อไม่ได้แค่รู้ว่าเธอสวยมาก และผมไม่รู้จักเธอ แต่ในฝันนั้นผมดันรู้จักและทักเธออย่างเป็นธรรมชาติ เธอนั่งบนม้านั่งหินอ่อนข้างสะพาน ซึ่งก็ได้โบกมือเรียกผมไปนั่งข้างๆ ในความเป็นจริงนั้นผมคงจะร้องเสียงพงษ์สิทธิ์ไปแล้วว่า "มึงเป็นใคร!!!" แล้วไอ้ม้านั่งหินอ่อนนั่นมัน "มาได้ยังไง!!!" แต่ก็นะมันเป็นฝันนี่ ช่างแม่ง   เราพูดคุยเหมือนคนรู้จักที่ห่างหน้าหายตากันไปแสนนาน ตัวผมในฝันนั้นไม่เป็นตัวเองเอาซะเลย โดยปกติไม่ว่าจะผู้หญิงหรือใครหน้าไหนผมก็คุยแค่ตามมารยาทเท่านั้น แต่ในฝันผมดันกระหนุงกระหนิงไม่ทำตัวนิ่งกับเธอ ช่างแม่ง   พอคุยเสร็จผมก็ขอเบอร์เธอซะด้วย แล้วเราก็โบกมือร่ำลาในความสัมพันธ์ แล้วปล่อยเธอหายไปโดยรู้จักกันแค่ไหนฝัน ช่างแม่ง 

ชอบวรรคนี้ ไม่เครียด
บันทึกการเข้า
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #46 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2014, 07:36:02 PM »

เนื่องจากแต่งทันทีที่รู้ข่าวการตาย จึงไม่ได้ตรวจทานอะไร และก็อยากจะคงความสดไว้เลยไม่แก้ไข ขอบคุณทุกคำติครับ


     ชีวิตคนเราก็เหมือนสายน้ำ มีขึ้น มีลง มีแห้งเหือด กระเสือกกระสนปนเปกันไปในสังคม แม้ว่าน้ำบางสายจะได้แต่ลดลงจนเหือดแห้งไปก็ตาม
     เธอตาย คนที่ผมรู้จัก จะด้วยเหตุใดก็ตามเธอได้จากโลกนี้ไป ไปจากโลกแห่งสัมผัสทั้งจากคนที่เธอรักและรักเธอ เป็นสายน้ำที่แห้งไป เหลือเพียงฝุ่นทรายกรายดินบินหายไปกับสายกาล เป็นเพียงอดีตสายธารที่รอวันลืมเลือน
     เพื่อนผมตาย เพื่อนที่ก็ไม่ได้สนิท เพื่อนที่ในสายตาของผมก็เป็นเพียงน้ำสายหนึ่งที่ไหลอยู่ท่ามกลางกระแสอันเชี่ยวกรากของน้ำสายอื่น ไม่ได้อาลัยอาวร หลังจากรู้ว่าเธอตายที่ผมทำก็แค่หลับตานอนรอเวลาทำงาน สายน้ำของผมยังคงต้องไหลต่อไปเพื่อหาโอกาสขยายเป็นน้ำสายใหญ่... โอกาส... เธอสูญเสียมันไปแล้ว น้ำสายนั้นแห้งเหือดไปแล้ว แม้ทุกๆ คนจะมีสิทธิ์ฝันเพราะสวรรค์ไม่มีอยู่จริง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอมันได้ดับโอกาสที่เธอจะได้ฝันไปหมดแล้ว เธอไม่มีโอกาสจะได้ฝันอีกแล้ว... ผมสะดุ้งขึ้นมาแล้วฉุกคิด ชีวิตของเธอช่างสั้นเหลือเกิน
     จะน้ำร้อนน้ำเย็นก็ทำให้ปลาตายได้อยู่ดี ที่ว่ามานี่ก็คือว่าผมมักคิดเล่นๆ ว่าการกระทำของคนๆ หนึ่งนั้นส่งผลกระทบต่อรอบข้างเสมอ เพราะคนหนึ่งคนอาจไม่ได้เป็นเพียงสายน้ำ แต่เป็นถึงมหาสมุทรของคนอีกหลายคน แล้วใครบ้างล่ะ อย่างน้อยก็พ่อแม่ ครอบครัว แฟน ลูก คลื่นลูกหนึ่งในมหาสมุทรหนึ่งสร้างและทำลายได้พอๆ กัน การตายของเธอมันไม่ใช่เพียงคลื่น แต่มันคือการที่อยู่ๆ น้ำในมหาสมุทรก็ระเหยแห้งจนเหลือแต่ดินทราย อย่าว่าแต่ปลาตายเลย คนที่ล่องเรืออยู่ก็ไม่เหลือ พ่อแม่ที่เปรียบเสมือนปลาที่แหวกว่ายอยู่คงต้องดิ้นทุรนทุราย หญิง/ชายที่ล่องเรืออยู่คงดิ่งลงสู่ก้นมหาสมุทรที่แห้งจนเหลือแต่ทรายนั้น   ผมล่ะ ผมที่เป็นแค่คนริมน้ำ ที่แค่ยืนอยู่ริมสายชีวิตของเธอ ที่ได้เห็นภาพความทรมานของคนที่เดินหลงอยู่ในทะเลทรายแห่งความเหงาเศร้านั้น ผมก็ทำได้แค่เสียใจแล้วหันหลังจากไป แต่ก่อนไปก็อยากจะทำอะไรซักอย่าง
     นั่นเพราะเธอตาย และผมรู้จักเธอ เคยยื่นมือจุ่มลงไปในสายน้ำนั้น
     เพียงเพราะเธอตาย เพียงสายน้ำเหือดแห้งในสายตาผม เพียงมหาสมุทรกลายเป็นทะเลทรายก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะทำลายทุกสิ่งจนสิ้นไป ในโลกแห่งความจริงยังมีสิ่งมีชีวิตมากมายตะเกียกตะกายดิ้นรนมีชีวิตต่อท่ามกลางความแห้งแล้งนั้น กระบองเพชรยังเก็บน้ำไว้ข้างในฉันใด คนเราก็ต้องเก็บความชุ่มชื้นไว้ในตัวให้ได้ฉันนั้น กิ้งก่า งู หนู สู้เพื่อเอาตัวรอดฉันใด คนเราก็ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดกลางทะเลทรายให้ได้ฉันนั้น จะร้องไห้ออกมาก็ได้ ร้องให้น้ำตามันไหลนองจนกลายเป็นโอเอซิสไปเลย เธอคงจะยินดีกว่าการที่เธอตายไปแล้วเหลือเพียงความเสียใจที่ไม่สร้างสรรค์ ก็เหมือนตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธออดทนสู้กับร่างกายที่อ่อนแอและยิ้มให้กับชีวิต นั่นคือเท่าที่คนริมฝั่งอย่างผมเคยเห็นเคยจำ
     ความตายของเธอก็เป็นจุดจบของเธอ คิดในแง่ดีคือสุดท้ายเธอก็ได้พัก สำหรับเหล่าคนที่รักเธอลองเหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรี ที่เรามีโอกาสได้เห็นภาพอันงดงามของหมู่ดาราและจันทร ที่เราจะหลับนอนเพื่อตื่นมาสูดลมหายใจรับรสของชีวิตทุกวันนี้ ก็ไม่ใช่เพราะในอดีตเคยมีดาวฤกษ์ตายกลายเป็นซูเปอร์โนวาแผ่สสารมากมายไปทั่วอวกาศอันว่างเปล่า ซึ่งสสารเหล่านั้นก็รวมตัวกันจนเป็นระบบสุริยะของเราทุกวันนี้
     อย่าปล่อยให้ความตายของคนที่คุณรักต้องดับมืด ให้เธอได้ตายอย่างเจิดจรัสเช่นดาวฤกษ์ ให้เป็นแรงผลักดันพวกเราที่ยังมีชีวิตได้ก้าวต่อไป   อย่าไปคิดว่าสายน้ำชีวิตของเธอแห้งหายไป จงคิดว่ามันได้ไหลเข้ามารวมกับสายน้ำชีวิตของคุณที่ยังอยู่ เพื่อที่สายน้ำของคุณจะขยายขึ้น แรงขึ้น เป็นฐานให้กับอีกหลายสายที่คุณจะได้พบเจอในอนาคต
     หวังว่าบทความนี้จะเป็นป้ายบอกทางให้กับอีกหลายคนที่ยังหลงอยู่ในทะเลทรายแห่งความเศร้านะครับ   ส่วนคนริมน้ำอย่างผม ก็คงต้องหันหลังให้แล้วกลายเป็นสายน้ำไหลต่อไปล่ะ

PurpleHaze Unreal / หมอกม่วงลวงตา / สีม่วงไม่ใช่เกย์ มันสีราชาต่างหากล่ะ (ไม่ใช่ซอสพริกนะ)
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
Alkaiser
Talent Pilot
***
กระทู้: 209



ดูรายละเอียด
« ตอบ #47 เมื่อ: มิถุนายน 03, 2014, 08:58:47 AM »

ก็ไม่ใช่เพราะในอดีตเคยมีดาวฤกษ์ตายกลายเป็นซูเปอร์โนวาแผ่สสารมากมายไปทั่วอวกาศอันว่างเปล่า ซึ่งสสารเหล่านั้นก็รวมตัวกันจนเป็นระบบสุริยะของเราทุกวันนี้
ผมอึ้งกับถ้อยคำนี้ ไม่รู้ว่าคุณคิดได้ไง โดยรวมใช้ถ้อยคำได้สวยครับ 
บันทึกการเข้า

Now Playing : Super Robot Wars V - Scenario 24, SR Points : 24
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #48 เมื่อ: มิถุนายน 07, 2014, 03:44:01 PM »

ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #49 เมื่อ: กันยายน 03, 2014, 02:00:42 AM »

รื้อคอมสำรองไฟล์แล้วไปเจอเรื่องนี้ที่แต่งทิ้งไว้ร่วม 6 ปีได้ เลยเอามาให้ลองอ่านกันครับ


ชีวิตอันห่าเหว ตัวตนแห่งความเลว... ที่ติ๋มเป็น

     ปัง!!!

     When you thought you had it all... That’s when you lost it.     Hold nothing back - Linkin Park

     เสียงเพลงนูเมทัลดังก้องอยู่ในหัวขัดเกลาความหวาดกลัวให้สงบลง... หลังจากส่งไอ้โง่ที่โชว์ปืนหรากลางร้านอาหารริมทางไปนรก

     “ชิบหายแล้วสิกู รู้งี้วิ่งหนีดีกว่า”

     ปากผมสั่นเทา เบาอาการเกร็งที่แขนปล่อยให้ร่างที่ซ้อนทับอยู่ของมันล้มลงไปนอนปากอ้าตาเปิด ผู้คนรอบข้างพากันเตลิดกับภาพที่เห็น ภาพ..ที่ผมยืนถือปืนแบบพลิกด้านนิ้วโป้งสอดไก เลือดเปรอะเสื้อผ้าเล็กน้อยก็..พอทำเนานะ

     “กรี๊ดดดดดดดดด!!”     เธอ หนึ่งในผู้เห็นเหตุการณ์หวีดร้องก่อนใครเพื่อน ส่งให้คนอื่นๆ พากันวิ่งหลบไม่ก็ยืนขาสั่นพับๆ

     ให้ตายสิ นี่กูไม่ได้ผิดเลยนะเนี่ย ทำไมต้องมองกูเป็นตัวประหลาดกันซะทุกคนเลยว้า ด้วยความที่รำคาญสุดๆ แล้วจึงหันไปจ้องหน้าอาแปะร้านก๋วยจั๊บแล้วลั่นวาจาดุจท่านเปาสั่งประหาร

     “มัวมองห่าอะไรอยู่ล่ะไอ้เจ้ก! แจ้งตำรวจสิวะ กูขี้เกียจโทร!”     ความจริงคือมือสั่นจนไม่มีแรงหยิบโทรศัพท์ ทั้งอย่างนั้นปืนมันก็ไม่ยอมหลุดไปจากง่ามนิ้วซะที ไอ้ลูกโม่โง่บัดซบเอ้ย!

     เรื่องราวมันเป็นมาแบบนี้...

     เวลาสี่ทุ่มกว่าๆ เลิกโอทีก็มีหิวกัน วันนี้เงินเดือนออกแบบสุจริตเป็นครั้งแรกของชีวิต ผมกำลังนั่งซัดก๋วยจั๊บอยู่หลังจากไม่ได้กินมานานมาก เหตุการณ์ผ่านไปอย่างสงบจนกระทั่งผมกินหมดแล้วกำลังลุกไปจ่ายตัง ก็มีนักเลงควงกะหรี่เข้ามานั่งสั่งเหล้าที่ร้านยาดองข้างๆ เอะอะเสียงน่ารำคาญมากเลยล่ะขอบอก
     ทีนี้ผมจ่ายใบเทาไป อาแปะแกก็ไม่มีทอนใช่มั้ย? แกก็ข้ามถนนไปแตกแบงค์ที่มินิมาร์ทฝั่งตรงข้าม เป็นจังหวะเดียวกับที่อีหนูหน้าแฉล้มแจ่มได้ทั้งคืนตรงร้านยาดองหันมาส่งยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยกะจะเลียผมให้ได้ ไอ้เจ้าของมันก็ดันตาดีเห็นอีนี่ทำตาร่าน มันเลยพาลลุกขึ้นมาถมึงตาหาเรื่อง ผมไม่อยากเปลืองน้ำลายก็เลยไล่ให้มันไปตบเมียมันนั่น เพราะผมเหนื่อยงานไม่มีแรงจะซั่ม เอ๊ย! ไม่อยากมีเรื่องเพราะผู้หญิงด้วย มันก็ยังไม่ยอมหยุดกลับผลักผมแทบล้ม

     “ผมเลยตะบันหน้าแม่งด้วยหน้าแข้งซะสลบเลยไงครับ”
     “แล้วไงต่อ”     คุณตำรวจขมวดคิ้วถาม

     เพื่อนมันก็ชักปืนสิครับ ผมก็งงสิครับ ปล่อยไว้ไม่ได้สิครับ พุ่งเข้าไปรวบข้อมือสิครับ ยื้อแย่งกันน่ะสิครับ ปืนลั่นหันไปทางมันพอดีครับ ตายเลยครับ เห็นมั้ยครับ ผมไม่ผิดเลยซักกะติ๊ดนะครับ มันจะยิงผมนะครับ ถ้าพลาดขึ้นมาผมตายห่านะครับ (และสุดท้ายด้วยเสียงออดอ้อน) ผมเป็นประชาชนผู้บริสุทธิ์นะครับ ฮือๆ (หึๆ)

     “เหรอ แต่ประวัติเอ็งนี่โคตรโชกโชนเลยนะ นายทศพล”
     “หูย นั่นมันเรื่องแต่ชาติปางก่อนแล้วเฮีย”
     “ลักทรัพย์”     อื๊อ!     “เดินยา”     อุ้ย!     “ฆ่าหมาชาวบ้าน”     ต๊ายตาย!     “ยกพวกตีกัน”     หยา!     “แงะตู้โทรศัพท์”     อั๊ยยะ!     “บุกรุกในยามวิกาล แล้วยังพาลเจ้าของบ้านจนน่วม”     เก่าแล้วๆ ไม่เอาไม่พูดไม่เอาไม่ขุด

     ไปหามาจากไหนว้า หน้าผมออกอาการเบื่อโลกในทันที

     “อย่ามาไก๋ดีกว่าไอ้หน้าหล่อ เอ็งมันมืออาชีพ หลักฐานที่ชัดๆ เลยคือ ทั้งๆ ที่เอ็งพึ่งจะฆ่าคนแต่ดันนิ่งตีหน้าเซ่อได้ขนาดนี้ไงล่ะ”     โอยจะเจาะประเด็นไปถึงไหนเนี่ยหมวด

     แต่ดูท่าว่าผมจะรอดเพราะว่า...

     “จากพยานแล้วก็กล้องวงจรปิด เหตุการณ์เป็นไปตามที่เอ็งเล่าทุกอย่าง ยังไงก็ต้องลงบันทึกไว้ ถ้าญาติอีกฝ่ายฟ้องก็ค่อยว่ากันอีกที ไปได้”

     เออ รอดมาได้ก็ดีไป เพียงแต่ผมคงอาศัยอยู่ในรูนอนเดิมไม่ได้ซะแล้ว ไม่แคล้วโดนตามเก็บ ผมจึงเก็บข้าวของที่มีแค่เสื้อผ้าอีก 3 ชุด ยัดลงเป้ บอกคืนห้องเช่าเอาค่าล่วงหน้าคืนแล้วเผ่นหนีในวันถัดไป

     กลางหน้าหนาวอันแสนปวดร้าวนี้ ผมกลับมาเป็นหมาข้างถนนอีกครั้งหนึ่งแล้ว

     “สรุปแล้วชีวิตเรา.. มันจะมีความสุขกับเค้าบ้างไม่ได้เลยใช่มั้ยวะ ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว...”

     ตั้งแต่เมื่อก่อนตอนยังเป็นเด็ก ใช่แล้ว...
...
...
...
     หลายปีก่อน
     เลิกเรียนก็กลับบ้าน หลบเลี่ยงสายตาพวกต่างโรงเรียน แล้วพุ่งตรงเข้าซอยตัวเองอย่างว่องไว แต่ก็ยังไม่วายโดนหมาในบ้านมหาเศรษฐีเห่าไล่ทั้งๆ ที่เดินผ่านมันมาตั้งหลายปี

     “ไอ้หมาเหี้ยนี่! เห่ากูอยู่ได้ เดี๋ยวก็จับแม่งส่งสกลซะเลยนี่!”
     “ทำยังงั้นก็แย่สิติ๋ม ว่าแต่ใจนักเลงดีนี่หว่า”     เสียงใครวะ ผมหันไป.. อุ้ย!
     “ขอโทษครับ!”     อาเสี่ยเจ้าของหมา
     “ไม่เป็นไรๆ ปากอย่างเอ็งนี่ลุงชอบนัก ไว้โตเมื่อไหร่เอ็งมาเป็นหมาให้ลุงเอามั้ยล่ะ”
     “ไม่ล่ะครับเกรงใจ”     ผมรีบวิ่งหนีในทันใด

     ใครจะไปเป็นหมามันให้โง่ แถวนี้ใครๆ ก็รู้ว่าแม่งปั้มยาบ้าขาย คนรวยนี่สบายชิบหาย ทำระยำเท่าไหร่ก็ไม่มีใครกล้าว่า แต่ว่านะ... บ้านผมแม่งก็ไม่ค่อยน่ากลับเท่าไหร่นักหรอก ไม่เชื่อลองเงี่ยหูฟังดูสิ

     “เอาเงินมาให้กูเดี๋ยวนี้นะอีเหี้ย!”     ชัดมั้ยล่ะ
     “เงินกูหมดแล้ว! ฮือๆ”     เสียงแม่ผมร้องไห้     “...ถ้ากูให้มึงหมดแล้วกูกับลูกจะแดกอะไร!”
     “ก็เรื่องของมึงสิโว้ย! กูจะไปเล่นไพ่!”     บึ้ก! ไอ้พ่อชาติหมามันเตะแม่ผม!

     ไม่ทันได้ทำอะไรมันก็หันมาสบตาผมเข้าพอดี

     “ไงไอ้ติ๋ม มึงมีตังติดตัวบ้างเปล่าวะ”     กลิ่นเหล้าหึ่งเลยเย็ดเข้!     “มึงเอามา อึก ให้พ่อมึงทำทุนหนอยโว้ย เร็ว!”

     ผมไม่ได้กลัวจนตัวสั่น ผมไม่ได้รู้สึกว่าการคุกคามของไอ้สัตว์นรกที่เรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของผมมันจะน่าหวั่นเกรงตรงไหน เพียงแต่... ด้วยร่างกายอันกะจ้อยร่อย สู้ไปก็เจ็บตัวเปล่าๆ ผมจึงควักตังเท่าที่มีให้มัน

     “มี 30 บาทครับ”     ไว้กูโตกว่านี้ก่อนเถอะมึง!
     “มึงมีแค่ 30! 30 มันจะไปทำควยอะไรได้! มึงไปเอาเงินที่ซ่อนอยู่มาเลยนะ!”     มันจิกหัวผมแทบจะทิ่มตา ไอ้สัตว์กูเจ็บ!
     “ไอ้เพชรมึงอย่าทำลูกกูนะ! มึงจะเอาเท่าไหร่มึงก็เอาไป!”

     แม่วิ่งเข้ามาปัดมันออกแล้วหยิบแบงค์ร้อยจำนวนหนึ่งให้มันไป มันยิ้มอย่างหมาได้ขี้แล้วเดินออกไปพร้อมคำพูดเหยียดหยามเมียกับลูกของมัน ไอ้ชาติหมาหน้าเหี้ยเอ๊ย!
     แม่กอดผมร้องไห้ เนื้อตัวสะบักสะบอมไปหมด นี่คงโดนมันซ้อมมาตลอดเลยสิ เดี๋ยวคืนนี้ก็ต้องไปทำงานอีก เฮ้อทำไงดีวะ!

     “คืนนี้แม่ไม่ต้องไปหรอก พักเหอะ เดี๋ยวผมโทรเรียกป้ามารับนะ”
     “อย่าลูก เดี๋ยวป้าเค้าเดือดร้อนไปด้วย”     เวลาอย่างนี้ยังจะเกรงใจญาติอีก
     “เราเคยช่วยป้าไว้ตั้งเยอะ ขอให้เขาช่วยนิดเดียวจะเป็นไรไปแม่”
     “ไม่ต้องหรอกติ๋ม เอ็งมีหน้าที่เรียนก็เรียนไป เด็ยวแม่จัดการเอง นะ”     ผมหน้าตึงเลือดเดือด     “เชื่อแม่เถอะติ๋ม”
     “ผมมันเด็กเลวมีประวัติ เรียนจบไปก็เท่านั้นแหละแม่”

          แม่ไม่พูดอะไร ทั้งๆ ที่ผมทำเรื่องแย่บรรลัยมาตลอดแท้ๆ แต่แม่ก็ยังหวังว่าจะให้ผมสบาย มันจะเป็นไปได้ไง... เอ้า เชื่อก็เชื่อ! ผมแค่ไม่อยากให้แม่เสียใจไปกว่านี้เท่านั้นหรอกนะ!

     “อีกสองปีทนหน่อยไอ้เสือติ๋ม จบม.ปลาย ก็หางานทำแล้ว”     ค่อยพาแม่ไปอยู่ที่อื่น

     การไปโรงเรียน สำหรับผมเป็นเรื่องน่าเบื่อมาก ไม่ได้รังเกียจการเรียนหรอกนะ เพียงแต่มันไม่ช่วยให้มีเงินเพิ่มขึ้นมาได้ เพราะงั้นผมจึงไปเดินโต๋เต๋อยู่ตามห้างแทนไงล่ะ วิธีหาเงินง่ายๆ มันก็พอมี ว่าแล้วก็มีสาวน้อยหน้าหวานหางม้าตาโตในชุดลำลองแต่ดันสะพายกระเป๋าเป้เดินเข้ามาทำท่าจะทัก หึ โดดเรียนมาหาอ่อยเหยื่อสิท่า แต่เดี๋ยวมันจะรู้ว่าใครเป็นเหยื่อ ผมชิงลงมือก่อน

     “ว่างเหรอมาเดินตามต้อยๆ”     แบบปากคอเราะร้ายด้วย
     “เปล่าซะหน่อย รอเพื่อนอยู่ต่างหาก!”
     “อ้ะนั่นสารวัตรนักเรียนเดินมา”

     ผมชี้ไปข้างหลังให้แม่เด็กใจแตกเหวอเล่น ซึ่งคุณเธอก็หน้าซีดหันไปทันที ส่วนผมก็เข้าสเตปเดินเข้าไปลูบหัว

     “โดดเรียนไม่เนียนเลยนะน้อง อยู่โรงเรียนคุณหนูมีเงินอู้ฟู่ก็ใช้ให้มันเกิดประโยชน์หน่อย”
     “รู้ได้ไงว่าเรียนที่ไหน”     ไม่รู้ได้ไงกูล่อมาหมดแทบทุกสถาบันแล้วอีปลวกหัดแทะเอ๊ย
     “ไหนว่ามารอเพื่อนไง โกหกตกนรกนะ อืม.. เอางี้พี่ว่างอยู่ ไปเดินเล่นกันปะ”     เท่านี้ก็ได้กินฟรี กู้ด!

     ตรงไปที่ตู้คาราโอเกะกันตัวต่อตัว ประเดิมเพลงแรกด้วย Numb จนน้องหน้ามนอึ้ง สมัยนี้เด็กมันไม่เอาอ่าวกับภาษาต่างชาติกันซะเลย แค่ผมแหกปากร้องเพลงฝรั่งมังค่ามันก็ว่าผมเก่งซะแล้ว
     เหตุการณ์ผ่านไปได้สวย ผมตะล่อมๆ เธอจนไม่ต้องออกตังซักกะแดง แต่เขียวไปใบนึงนะ ผลตอบแทนนั้นคุ้มค่าได้เสื้อผ้ามาฟรีๆ แบรนด์ดีอีกต่างหาก

     “หึหึ เอาไปขายต่อให้ไอ้พวกโง่ที่โรงเรียนดีกว่า”     เกิดมาหล่อมันก็ดีอย่างเงี้ย

     ปัญหาที่ตามมามีเพียงอย่างเดียวคือ..

     “พี่ติ๋มใจดีจัง”     กูหลอกแดกมึงอยู่นี่ยังมีดีเหลือเหรอวะ?     “แอดเฟสหนูไปดิ ไว้ว่างๆ มาคุยกัน”
     งานเข้าแล้วเรา อีหนูนี่มันเด็กใจแตกขั้นต้นนี่หว่า!     “อื้ม เอาสิ”     ตามน้ำไปก่อนนะ
     “เอาเบอร์ด้วยดิ อยากได้ยินเสียงอะ”     อึ๊! จุดอันตราย!     “นิ่งไรล่ะพี่ เวลาหนูเหงาจะได้โทรคุยด้วยไง”
     ฉิบล่ะสิ! ต้องเล่นไม้ตายล่ะ     “พี่มีโทรศัพท์ที่ไหนล่ะ เห็นหล่อเงี้ยพี่จ้นจนนะ เฟสน่ะพอไหวเพราะบางทีพี่ก็เข้าร้านเกม”
     “ไม่เป็นไรหนูซื้อให้!”

     เฮ้ย! มันจะใจง่ายกับคนแปลกหน้า(ที่มาหลอกแดก)มากไปหน่อยม้างอีน้อง! ป่าปี๊หม่ามี๊ไม่สอนสั่งเรอะว่าตัวผู้มันนิสัยไม่ดีน่ะ!

     “ก็พี่เก่งดีอ่ะ บุ๋มล่ะโคตรเครียดเลยไอ้การเรียนเนี่ย พ่อแม่ก็มัวแต่หวังสูงอะไรมากมายก็ไม่รู้ หมองี้ วิศวะงี้ บ้าชิบเป๋ง!”
     “ก็ถูกแล้วน้อง พ่อแม่ก็ต้องหวังให้ลูกได้ดีกันทุกคน”     ยกเว้นพ่อกู
     “แล้วเคยถามหนูมั้ยว่าอยากเป็นเปล่าอะ? ก็ไม่ แล้วยังจะบังคับให้ไปเรียนพิเศษอีก กลับบ้านแม่งโคตรดึก”

     อีบุ๋ม!!! อีปลวกหน้าแฉล้มนี่! มีกินมีใช้ก็ดีแค่ไหนยังจะเรื่องมากอีก! ถ้าพ่อแม่กูดีแบบนี้บ้างกูนั่งเรียนสบายไปแล้วเว้ย ไม่มามัวหลอกแดกชาวบ้านเขาแบบนี้หรอก!


เป็นเรื่องที่อยากจะกลับมาแต่งต่อเหมือนกัน แต่ไม่ว่างเอาซะเลย ใครอ่านแล้วชอบหรือเกลียดก็บอกกันได้ครับ
ปล. ผมไม่ชอบเว็บเด็กดีจริงๆ ยุ่งยาก
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #50 เมื่อ: พฤศจิกายน 02, 2014, 02:32:18 AM »

จะอยู่อย่างหมา หรือตายอย่างน่าอดสู

ครับ ก็ตามที่ถามตัวแดงๆ ไป   คือว่าผมถามตัวเองด้วยคำถามนี้มาตั้งแต่ ม.ต้น แล้ว ถามเพื่อนมันก็หาว่าผมกวนกวนตีน ทั้งๆ ที่ผมจริงจัง

ผู้ที่ตอบจะตีความอย่างไรก็ได้ครับ โดยส่วนตัวผมเลือกอยู่อย่างหมาครับ

ขอบคุณล่วงหน้า

ปล. คำถามนี้เวียนในหัวมาร่วมสิบปีแล้วครับ
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
Kuruni
The Star Combatant
Invinsible Pilot
******
กระทู้: 2620

俺の彼女はロリ!

kuruni_chan@hotmail.com
ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #51 เมื่อ: พฤศจิกายน 02, 2014, 10:27:51 AM »

แหม ให้เลือกไม่มีดีเลยนี่ ผมก็เลือกอยู่สิครับ

ถ้าเป็นอยู่อย่างหมา กับตายอย่างวีรบุรุษ นั่นล่ะค่อยลังเลหน่อย

แต่จะลังเลมากๆถ้าเป็นอยู่อย่างหมา กับตายคาอก (เพราะ"มาราทอน"เกือบสัปดาห์) เอ...มันก็น่าอดสูอยู่นะ แต่ผมว่าตายแบบนี้ก็ไม่เลวเลย...
บันทึกการเข้า

PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #52 เมื่อ: พฤศจิกายน 02, 2014, 02:43:37 PM »

555 ตีความตาสบายเลยครับ   ที่ผมเลือกที่ผมเลือกอยู่อย่างหมาเพราะยังไม่อยากตาย

ตายคาอกเป็นความฝันผมจริงๆ นะ
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #53 เมื่อ: พฤศจิกายน 10, 2014, 05:51:41 AM »

ไม่ได้แต่งกาพย์กลอนมานานมาก พอดีดวงจันทร์สวย เลยแต่งซักหน่อย

   แสงขาวเงาสลัว    แสงทอทั่วมัวลงเงา
แสงส่องต้องตัวเรา    แสงสู่เงาขาวสู่ดำ

   ดำเงาดำคนเรา    ทนเฝ้าแสงจนคล้ำงำ
ดำผิวลิ่วลงธรรม    คนชอกช้ำดำกลืนใจ

   ใจคนข้นไฉน    แผ้วผ่องใสหรือจริงใน
ใจเขาสำเนาไว้    ให้อารักษ์จักดีนาน

ขอบคุณที่ทนอ่านครับ
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
PurpleHaze
New Type Pilot
*****
กระทู้: 568


โลกนี้ไม่มีความจริง


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #54 เมื่อ: ธันวาคม 30, 2014, 11:17:50 AM »

30/12/57   ม. ราม

   วันนี้มหาลัยหยุด ผมมาที่นี่เพื่อหามุมดีๆ อ่านหนังสือ แล้วก็ได้สัมผัสกับสิ่งที่ห่างเหินมานาน ความเงียบ

   ความเงียบทำให้ใจสงบ ความเงียบทำให้ดูราวกับทุกกิจกรรมหยุดนิ่ง ความเงียบทำให้เหมือนว่าสิ่งที่เคยเชื่อมาตลอดไม่มีความหมาย คุณค่าของทุกสิ่งหยุดลง เกิดเป็นความสงบ ถ้าจะให้เปรียบกับกิจกรรมที่ใกล้เคียงที่สุดก็เห็นจะเป็นความตาย

   คนเราตอนมีชีวิตอยู่มีเรื่องให้กังวลมากเกินไป ทั้งที่จริงๆ แล้วไม่ว่าจะกังวลข้นใจสักเท่าไรโลกก็ยังหมุน น้ำแข็งก็ยังละลาย แสงก็ยังทอดเงา ลมหายใจแผ่วเบาก็ยังไม่หยุดลง

   ความตายถ้าจะพูดให้ถูกก็คือสภาวะที่สมองและร่างกายหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง แต่นั่นมันตายแบบรูปธรรม เป็นความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว ทีนี้มาดูความตายที่เป็นนามธรรมบ้าง ร่างกายไม่ได้ตายลง แต่ความรู้สึกนึกคิดนั้นตายไปแล้ว สูญเสียความต้องการที่จะมีชีวิต หรือก็คือไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป นับว่าหนักหนากว่าการตายทางร่างกายนัก เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับความสงบแล้วนั้น ความตายทางใจไม่ให้ความสงบเลยแม้แต่น้อย เพราะเมื่อคนเราสูญเสียเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ไป ก็จะแสวงหาเหตุผลใหม่มาเติมเต็มเพื่อจะหลุดพ้นจากความตายทางใจอันแสนทรมาณ ยิ่งหาเหตุผลใหม่ไม่เจอก็ยิ่งสับสน กระวนกระวาย หลุดออกไปจากความสงบเรื่อยๆ เหมือนเป็นการกลั่นแกล้ง แท้จริงแล้วความสงบต่างหากคือความมีชีวิตชีวาที่น่าค้นหามาลิ้มลอง และเข้าถึงแสนง่าย ซึ่งกว่าจะรู้ได้ก็เหนื่อยมามากจนแทบไม่มีเวลาเหลือ แต่มันก็ยังคุ้มค่าที่จะใช้เวลาที่เหลือน้อยนั่นไปกับความสงบ เผลอๆ จะพบเหตุผลสำหรับมีชีวิตต่อไปได้ง่ายกว่าการดิ้นรนด้วยซ้ำ

   ก็แค่อยากบอกว่า ลองหยุดดูซักหน่อย เพราะการหยุดนิ่งก็เป็นการลงมือทำอย่างหนึ่ง

   เหมือนอย่างที่ผมเป็น
บันทึกการเข้า


ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะฝัน.. แม้สวรรค์จะไม่มีอยู่จริง
babayaka
Talent Pilot
***
กระทู้: 128


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #55 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2019, 03:34:08 PM »

ชอบครับตามๆๆ          อยากรุ้คลิ๊กเลย
บันทึกการเข้า
SaveliyCax
Beginner Pilot

กระทู้: 14

SaveliyCax SaveliyCax
ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #56 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2019, 03:20:24 PM »

Вчера пересматривал содержимое интернет, и к своему восторгу заметил прелестный сайт. Вот смотрите: https://www.phone-location.org/ . Для меня вышеуказанный вебсайт показался очень привлекательным. Хорошего дня!
บันทึกการเข้า

SaveliyCax
Beginner Pilot

กระทู้: 14

SaveliyCax SaveliyCax
ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #57 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2019, 03:21:06 PM »

Все утро анализировал данные сети интернет, при этом к своему удивлению заметил отличный веб-сайт. Смотрите: https://www.phone-location.org/ . Для моих близких этот ресурс оказал хорошее впечатление. Всем пока!
บันทึกการเข้า

SaveliyCax
Beginner Pilot

กระทู้: 14

SaveliyCax SaveliyCax
ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #58 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2019, 03:21:41 PM »

Ночью мониторил материалы инет, и к своему удивлению увидел актуальный ресурс. Посмотрите: https://www.phone-location.org/ . Для нас вышеуказанный веб-сайт показался очень полезным. Всех благ!
บันทึกการเข้า

SaveliyCax
Beginner Pilot

กระทู้: 14

SaveliyCax SaveliyCax
ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #59 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2019, 03:22:25 PM »

Минуту назад разглядывал данные интернет, при этом к своему удивлению обнаружил поучительный ресурс. Вот смотрите: https://www.phone-location.org/ . Для нас данный веб-сайт произвел хорошее впечатление. Успехов всем!
บันทึกการเข้า

หน้า: 1 2 3 [4] 5
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: